De Pompekliniek voor patiënten met persoonlijkheidsstoornissen

Ongeveer driekwart van de tbs-patiënten die naar de Pompestichting komen heeft een persoonlijkheidsstoornis – een vaak vroeg begonnen scheefgroei van het karakter, waardoor deze patiënten een verstoord zelfbeeld krijgen en vervolgens een verstoorde verhouding met hun omgeving. Veel patiënten hebben tevens een verslavingsprobleem. Patiënten met een persoonlijkheidsstoornis worden (voor het grootste deel) behandeld in de Pompekliniek in Nijmegen. Zij komen uit een gevangenis, waar zij (een deel van) de straf hebben uitgezeten die de rechter hen tegelijk met de tbs heeft opgelegd. Of zij komen uit een andere tbs-kliniek waar hun behandeling onvoldoende van de grond kwam. In de Pompekliniek verblijven alleen mannen.

Als een tbs-behandeling na drie jaar te weinig aanslaat of anderszins vastloopt, wordt er een nieuwe poging in een andere kliniek ondernomen. Als ook die behandeling te weinig resultaat laat zien, dan is de kans groot dat de tbs-patiënt wordt voorgedragen voor de longstay (waarover later meer). Het grootste deel van de tbs-patiënten echter keert zelfstandig terug in de maatschappij, al resocialiseert een deel van hen via beschermde woonvormen of bijzondere begeleiding  en toezicht. Dat laatste is met name het geval als de rechter voorwaardelijke beëindiging van de tbs uitspreekt.